قبل از آنکه به موضوع نفت ورود کنم استدعا دارم دو کتاب چرا ملت ها شکست می خورند و چرا حکومت ها شکست می خورند را مطالعه کنید و آنگاه در مورد این نوشته لب به قضاوت بگشایید .
بسیاری از بزرگان و اندیشمندان بر این باورند که نفت یک طلای سیاه نیست بلکه یک بلای سیاه است که روند عقب ماندگی و توسعه نیافتگی را تشدید می کند .محیط زیست را به مخاطره می اندازد .پرورش نخبگان را به محاق می برد .ملت ها را بجای کار و کوشش، آماده خور و اکنون خور باور می آورد .
خبرش تلخ بود و ناگوار وقتی استاندار محترم استان ایلام خبر ازکشف میادین نفتی و گازی در شهرستان چرداول دادند .
در روزگاری که اقتصاد دانش بنیان و متکی بر دیجیتال و هوش مصنوعی و گردشگری و حفظ محیط زیست جهان را به وادی های دیگری می برد . خودروهای برقی تسلا و انرژیهای تجدیدپذیر راهی برای مقابله با گرمایش زمین هستند و از ارزش زیستی درخت سخن رانده می شود ما با مته سینه کوه ها را می شکافیم تا دنبال این ماده بد بو باشیم .
ای کاش دمی پای صحبت های ساکنان مسجد سلیمان می نشستیم و اثرات نفت را بر زندگی آنها می دیدیم و می شنیدیم .
آقای استاندار محترم باید با الگو برداری از کارهای استاندار اصفهان برای اقتصاد دانش بنیان و هوش مصنوعی و گردشگری و حفظ طبیعت طرحی نو در اندازد و چهار تا کوه ودرخت را هم از ایلام نگیرد .
این نوشته خود را همچون یک وصیت نامه توسعه ای می دانم که اگر کسی پس از سالها بر گورم عبور کرد یادی کند .نفت بلای توسعه است تا نفت داریم اقتصاد مان وابسته به متغیرهای بیرونی است .
ای کاش مسولان اجرایی حداقل یک دوره عمومی مباحث توسعه را بخوانند .
لرزه نگاری پی نفت و گاز لرزه بر اندام توسعه گرایان و حامیان محیط زیست و دوستداران منابع انسانی می اندازد .ما و ژاپن با هم توسعه را شروع کردیم شوربختانه ما نفت داشتیم و آنها رفتند روی کار بر میادین انسانی .
درد بی درمان توسعه در ایران تنها با رهایی از اقتصاد نفتی درمان می شود .
دیدگاهتان را بنویسید