به گزارش پایگاه خبری طلوع ایلام، ایلام، استانی کوهستانی در دامنه زاگرس، خانه بیش از ۶۰ هزار عشایر مولد است که سالانه با تولید بیش از ۱۰۰ هزار تُن فرآورده دامی، ستون امنیت غذایی غرب کشور را شکل میدهند.
این مردمان سختکوش، با اتکا به تجربه نسلها در کوچ و دامداری سنتی، توانستهاند اقتصاد محلی را زنده نگه دارند و سهمی چشمگیر در تحقق اهداف «اقتصاد مقاومتی» ایفا کنند.
مدیرکل امور عشایری استان در ابن باره میگوید:ارزش اقتصادی تولیدات عشایری ایلام به بیش از ۷ هزار میلیارد تومان میرسد. این جامعه با بیش از یکمیلیون و ۴۰۰ هزار رأس دام، حدود ۶۵ درصد گوشت قرمز مصرفی استان را تأمین میکند.
به گفته او، کوچ سالانه دو هزار خانوار عشایری از استانهای همدان، لرستان و خوزستان به ایلام، علاوه بر جنبه اقتصادی، نشانهای از پویایی زیستی و تداوم سنتهای اصیل ایرانی است.
اما این مسیر تولید و پایداری، خالی از چالش نیست؛ کارشناسان امور عشایر، میگویند:نبود جادههای ایمن، ناپایداری برق و کمبود مراکز آموزشی و درمانی، مهمترین موانع توسعه در مناطق عشایری است. اگر این مشکلات حل نشود، مهاجرت ناخواسته و افت تولید در پیش خواهد بود.
در سالهای اخیر، رویکرد تازهای در مدیریت عشایر شکل گرفته و استفاده از فناوریهای نوین برای حفظ سنت انجام شده است.
طرحهایی مانند صدور شناسنامه الکترونیکی دام، آموزش بازاریابی دیجیتال و توسعه سردخانههای محلی، نشانهای از پیوند سنت کوچنشینی با ابزارهای دنیای مدرن است.
این تغییرات نهتنها زندگی عشایر را آسانتر کرده، بلکه پیامدهای مستقیمی بر شهرها دارد: کاهش فشار بر بازار مواد غذایی، تأمین محصولات ارگانیک برای مصرفکنندگان شهری، و حتی الهام فرهنگی در طراحی پوشاک و هنرهای شهری.
کارشناسان معتقدند که عشایر، حلقه اتصال میان طبیعت و شهر هستند؛ آنان به شیوهای زندگی میکنند که مصرف حداقلی، احترام به زمین و تکیه بر تولید بومی در آن اصل است — ارزشهایی که اکنون در سبک زندگی پایدار شهری نیز دوباره معنا یافته است.
در نهایت، حمایت هدفمند از این جامعه، نه فقط برای پایداری اقتصادی روستا و دامداری، بلکه برای سلامت زیستبوم شهری و فرهنگی کشور ضرورت دارد.
عشایر ایلام، همچنان که نگهبانان زاگرساند، میتوانند آموزگاران یک سبک زندگی متعادل برای شهرنشینان امروز باشند.
دیدگاهتان را بنویسید