به گزارش پایگاه خبری طلوع ایلام؛جنگ دوازدهروزه میان ایران و رژیم صهیونیستی، اگرچه از نظر زمانی کوتاه بود، اما پیامدهای آن نشان داد که منطقه وارد مرحلهای تازه شده است. این درگیری نه یک حادثه مقطعی، بلکه نشانهای از تغییر تدریجی توازن قدرت در خاورمیانه بود؛ تغییری که بسیاری از تحلیلگران سالها پیش از آن سخن گفته بودند، اما در این دوره کوتاه، نمود عملی پیدا کرد.
اسرائیل عملیات خود را با عنوان «شیر برمیخیزد» آغاز کرد؛ عنوانی که از همان ابتدا بار تبلیغاتی آن بیش از واقعیتش به چشم میآمد. تلآویو تصور میکرد با یک حمله ضربتی میتواند ابتکار عمل را به دست بگیرد و ایران را وادار به عقبنشینی کند. اما روند حوادث خلاف این تصور پیش رفت. پاسخ مرحلهبهمرحله ایران و استمرار توان عملیاتیاش، کفه معادله را بهسرعت تغییر داد و در نهایت اسرائیل در موقعیتی قرار گرفت که بهجای ادامه درگیری، بهدنبال مهار آن بود.
در این میان، نکته مهمتر از بعد نظامی، بازتاب جنگ در سطح افکار عمومی جهان بود. اسرائیل تلاش کرد روایت آشنای «مظلومیت» را دوباره فعال کند، اما فضای جهانی پس از ماهها بحران غزه، دیگر پذیرای این روایت نبود. موج اعتراضات بینالمللی، فشارهای حقوقی و رشد بیسابقه انتقادها از سیاستهای تلآویو، دست اسرائیل را برای روایتسازی بست و این موضوع در روند سیاسی جنگ اثر جدی گذاشت.
همزمان، آمریکا و برخی متحدانش کوشیدند آتشبس را به فرصتی برای بازکردن پروندههای جدید علیه ایران تبدیل کنند؛ از محدودیتهای موشکی تا حذف بازیگران شرقی از روندهای دیپلماتیک. اما تجربه این جنگ نشان داد که ایران امروز نه در موقعیتی قرار دارد که با فشارهای سیاسی از میدان خارج شود و نه توازن جدید منطقه اجازه چنین یکسویهسازیای را میدهد.
آنچه در مجموع از این دوازده روز باقی ماند، تصویر کشوری است که توانسته توان بازدارندگی خود را تثبیت کند و در برابر یک ائتلاف چندلایه، ابتکار عمل را از دست ندهد. از سوی دیگر، اسرائیل با وجود سرمایهگذاری تبلیغاتی گسترده، نتوانست نتیجه سیاسی مطلوب خود را به دست آورد و بیشتر از گذشته در معرض انتقاد داخلی و خارجی قرار گرفت.
این جنگ کوتاه یک حقیقت بزرگ را یادآوری کرد:خاورمیانه در حال گذار است و قواعد قدیمی دیگر کارکرد سابق را ندارد.
اگر ایران بتواند دستاوردهای این دوره را با مدیریت هوشمندانه در عرصه سیاست خارجی و رسانهای پیگیری کند،«جنگ دوازده روزه» میتواند نقطه آغاز دورهای باشد که در آن نقش تهران در ساختار امنیت منطقه پررنگتر و پایدارتر خواهد بود.
دیدگاهتان را بنویسید