در پایانه مرزی مهران، جایی که گرما به ۵۰ درجه میرسد، منظرهای به یاد ماندنی و دلسوز وجود داشت. پیرمردی را دیدم که چهرهاش نشاندهنده سختیها و چالشهای زندگی بود. او در اوج گرما، زیر آفتاب سوزان، سر ظهر نشسته و مشغول صرف نهارش بود. ناهار او تنها یک تکه نان بود، اما این نان نماد ایمان و تلاش او برای کسب روزی حلال بود.
این صحنه نمایانگر روحیه ایثار و فداکاری افرادی است که به دنبال تأمین معیشت خود و خانوادهشان هستند. در معاشرت با زائران، این پیرمرد نشان داد که روزی حلال، فارغ از مقدار و شکل آن، معانی عمیقتری دارد. او با وجود شرایط سخت و طاقتفرسا، به دنبال حلال بودن روزیاش بود و این خود یک درس بزرگ برای همه ما است.
این روزها که تعداد زیادی از زائران به سوی کربلای معلی میشتابند، چنین افرادی در خط مقدم خدمترسانی به زائران قرار دارند. نان و آب آنان گواهی بر اراده و تعهد آنان به اصول زندگی معقول و پاک است. بی شک، هر لقمهای که با تلاش و صداقت به دست میآید، برکت ویژهای دارد و باید قدردان این لحظات و تلاشها باشیم.
کسب روزی حلال، نه تنها یک وظیفه، بلکه یک ارزش است که میتواند زندگی را پر بارتر و معنویتر کند.
دیدگاهتان را بنویسید