از کوه‌های بلوط‌پوش ایلام تا تالار وحدت تهران، از نخستین شعر روی روزنامه‌دیواری تا اشک استاد مصفا پس از شعرخوانی‌اش، عبدالجبار کاکایی مسیر شاعر شدن را با دل‌کندن، کشف و جسارت طی کرده است؛ شاعری که تهران برایش تنها محل زندگی نبود، بلکه مدرسه‌ای بزرگ برای ساختن اعتمادبه‌نفس، آشنایی با بزرگان و پیوندهای عاطفی و معنوی شد.